شام رها كردم با اينكه او در يك حرف مثل واو يا نظير آن اشتباه نميكند آمده پيش كسى كه چنين اشتباهى بزرگ مىكند . در همان گيرودار شخص ديگرى آمد و از همان آيه بدون كم و كاست سؤال كرد جوابى به غير جواب من و سئوال‌كننده ديگر به او داد در اين موقع برايم كشف شد كه اين عمل را عمدا انجام ميدهد با خود خيالى كردم امام صادق عليه السّلام متوجه من شده فرمود پسر اشيم مبادا چنين و چنان خيالى بكنى آنچه بر دلم خطور كرده بود بيان نمود . سپس فرمود پسر اشيم خداوند بسليمان بن داود اشيائى را واگذاشت به او فرمود هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ اين عطاى ما است منت‌گذار و به كسى تعليم نما يا نگهدار بدون حساب و به پيامبر نيز واگذار كرده فرمود ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا هر چه به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم واگذار شده آن جناب در اختيار ما نهاده . پسر اشيم هر كه را خدا بخواهد هدايت نمايد به او شرح صدر و سينه‌اى گشاده براى پذيرش اسلام ميدهد و هر كه را بخواهد گمراه كند دلى تنك و سينه‌اى گرفته ميدهد . فرمود ميدانى « حرج » در اين آيه چه معنى دارد عرضكردم نه مشت خود را چنان با انگشتان با فشار بست ، فرمود اين چنين مشت را محكم بگيرد كه نه چيزى وارد آن شود و نه چيزى از آن خارج گردد . بصائر : در نوادر محمّد بن سنان است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود نه به خدا قسم هرگز خداوند به كسى جز پيامبر اكرم و ائمه عليهم السّلام واگذار ننموده فرموده است إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ ما كتاب را بر تو نازل كرديم تا حكم كنى بين مردم به آن طورى كه خداوند به تو اعلام نموده . فرمود اين مطلب در باره اوصياى پيامبر نيز جارى است .